بانوی کریمه

لالهاى بود که با داغ جگر سوخته بودآتشى در دل سودا زده افروخته بودشرم دارم که بگویم تن مسموم تو راخصم با تیر به تابوت به هم دوخته بود . . . حرمت را، نه چراغ و نه رواق و نه در استزائر قبر تو، ماه است و نسیم سحر استقبر بی زائر تو، کعبۀ اهل نظر استلالهاش خون دل «میثم» خونینجگر است . . . بانوی کریمه...